BARCO Á DERIVA

Onte vin os restos dun barco encallados na area. Na tarde tardo veraniega de onte aquel barco semiasulagado e cheo de algas me achegaron sensacións estranas desde o punto de vista de observadora non participante.
Lembroume aquel outro barco que cando nena vía tódolos días ao voltar do cole. Aquel barco que nalgún tempo perteneceu a aquel home que amaba o mar aínda que o temía ante a imposibilidade de manterse a flote.

A sensanción de soidade e tristura foi inmensa. Tanta que durante unhas horas os meus pensamentos loitaron con grandes ondas, en undosos mares que a piques fixeron zozobrar a mi?a pequena gamela.

Espero manter rexo o timón para saír da travesía co meu peculiar Argos.

Por certo que este Argos ten agora forma, de parte dos navieros gregos (nos que xa non está Aristóteles Onnasis). Sobrevivirá as embestidas da historia?