MARQUE SONITONO_CANCIÓNDASTORMENTAS

Hoxe o meu peculiar sonitono se fixo famoso. El, que é tan discreto no medio da multitude, non fixo máis que dar o cante no medio dunha morea de xente que en principio non prestou atención a quel son familiar e de segundo me miraron mentres tentaba amainala chuva.

Esa canción, que buscada no pasado, se presentou como casualidade unha tarde cunha chuva e unha ocarina, foi hoxe o obxecto de desexo dalgún que outro personaxe, mentres eu enrubecida. Deseguro que nese terru?o do sureste, ese pequeno gremmio lembrará este son cando falen de sonitonos orixinais.

E non é por tirarme da moto, pero o de orixinal e diferente non mo pode negar niguén!