POR FIN REMATOU, OU QUE PENA QUE REMATARA
A día de hoxe podo dicir que xa rematei a maratoniana carreira de todos estes findes. Despois de moitas horas podo dicir que fun moi afortunada co grupo que me tocou porque sobre todo reinou o bo rollo e as ganas de traballar, pero sen matarnos demasiado. O resultado non foi moi profesional pero o suficiente para ser o primeiro traballo. A pena e que non durase un pouco máis, esperemos volvernos atopar nun futuro curso de perfeccionamento con Tomás e Virginia, e con todos nós para po?ernos a facer de novo virgalladas coas mans e un pouco de plastilina JOVI.
O peor e que agora te?o (temos) o gusanillo do stop motion con plastilina...

VAI DE MEMORIAS

E outra vez a facer, e outra a refacer... non hai tempo para nada.

LA MEMORIA DESMEMORIADA

Despois de tanto tempo é hora de facer memoria. De buscar aquelas cousas que ti?amos esquecidas, de pensar en todo aquelo que nunca pensamos que ía a voltar. Despois de tanto tempo volvín a ga?arlle un pulso a memoria (a segunda en menos de 7 meses...ou cecáis a terceira)e ma?á, a primeira hora, volverei a rematala.

PAUPER PUELLA

E flipante o moito que se aproveitan dos becarios no mundo mundial. Acaba de chegar e nin tempo tivo a sentarse. Seica está aprendendo. Eu creo que a que aprende é a do lado.

O QUE DA PRIMEIRO DA DÚAS VECES

Seguindo esta máxima tan publicitaria, voume adiantar a Pavo e contar o marabilloso concerto de o sábado a noite. Foi espectacular. Eu a penas veía dende onde estaba a Manolo pero o seu trepidante movemento polo escenario fixo que entrase dentro do meu campo visual a lo menos unha vez de cada dez minutos.E iso que non é demasiado santo da mi?a devoción.
Alguén fixo ese día realidade os seus so?os, e iso para min foi mellor co concerto.

ADEMÁIS DE CALOR, CALEFACCIÓN

Onte a noite, cando cheguei a casa, quedei realmente sorprendida. Te?o que dicir que o día de onte foi moi caluroso, cheguei a sacar as cazadora de verán para poder ir ata a Xunqueira, mesmo o nativo nos dixo que nos envexaba estas altas temperaturas en abril.... E sen embargo, despois dun paseo semi núos ao borde dun cheirento río, cheguei a mi?a casa e estaba a calefacción a tope. A tope como nos días de máis frío deste inverno, o unico cambio é que as mi?as compas estaban casi en ba?ador.... Serei ro?ona e todo o que queirades...pero VIVA O ECOLOXISMO!!!!!!!!!!!!!!

CANSAZO...

Esta má?á desperteime con chumbo nos pés. Mellor ca onte a noite pero máis cansa que pouco. Ademáis te?o o estómago feito papilla. Por se fora pouco a semana comeza con curro extra. Espero sobrevivir a todo e porder segir contándoo un pouco máis.