A amizade é un dos tesouros que ós deuses nos deron ás persoas. É impresionante ter un bo amigo que sempre esté ó teu lado pase o que pase.  E é máis impresionante todavía se non é so un, nin dous, nin tres senón un montón.
 Son os amigos os únicos que poden encher eses espacios vacíos que deixa a tristura na alma da xente. E son os amigos os que fan que esquezas os mal tragos da vida ou polo menos que che axudan a facelo. Que sería de todos nós sen eles.

 

TEMPO E MEMORIA

Ás veces todo nos pode recordar a un pasaxe temporal aí­nda que fose fai moito moito tempo (simplemente éAŠ por facer a competencia). Un cheiro, unha canciónn, unha frase, unha palabra, unha visión ou unha sensación nos poden meter no "tonel do tempo" e de ahí­ ata o pasado a donde caiamos.
  Onte, sen ir máis lonxe cheirei un perfume que me lembrou a un que recordaba de fai anos. De súpeto 18 anos non foron máis que unha anécdota e a realidade foi esa. A imaxe que temos do tempo é relativa pero eu creo que o tempo está ahí­ gardado e só cun recordo sae hilvanado dun xeito e con outro recordo vóltase a compo?er.

Imaxinade que calquera cousa vos lembra un facto pasado. Por exemplo unha vez que saiches cos amigos. Cando ves de novo a un colega e dis non te vexo desde... e aquela imaxe que estaba empa?ada na memoria porque non revestí­a de ningunha importancia para tí­ comeza a facerse ní­tida. Entón se che ocurre facer un comentario sobre o tema en cuestión e alguén che recorda que non foi exactamente así­. Nese intre comezas a vislumbralo máis claro.
No é so que o tempo é relativo se non que a memoria e infinita, e sen embargo se limita con zonas que se aclaran e oscurecen a medida que vai pasando o tempo ;)
Eu lembro perfectamente ese primer bico, lembro perfectamente o que ceei onte e sen embargo non lembro cando me comezou a gustar o meu neno (que seríA­a un dato importante) ou todo o que fixemos o primeiro dí­a xuntos. Sen embargo se falo con el seguro que recompo?o os meus recordos ( e como a mente é limitada esquecerei por exemplo canto tempo fai que non o vexo)
Cousas que pasan ?non é normal?

ALGO MÁIS

A verdade é que non hai moito que engadir o que estaba dicindo estes días. Ademais de que te?o un sono que morro e que me saliu competencia desleal aí­nda que non hai punto de comparación ;P. Só hai que botarlle un ollo a pavo y pollo (antes de publicar os post hai que lelos porque a veces non saen completos de todo XD)
E falando de recomendacións musicais eu poderí­a facer unha da mússica que estou a escoitar agora Something stupid. Aí­nda que podería recomendar miles e miles de cancións que te?en algo que ver con ese sentimento que nos fai ser tan empalagosos como é o amor.
1 bico para o meu pavo e saludos de Pollo

O GRAN DÍA 15

Onte foi un gran dí­a nestas terras de acá. Onte fací­a un mes dun feito máis que importante . Nemo, como pode ser que conseguira vivir sen ti tanto tempo? Eres realmente encantador. E iso era o que che tentaba dicir onte pero non ti?a saldo no móbil. Así­ que non puiden dicirche o moito que te quero o moito que te boto de menos e o moito que me alegra botarte de menos porque sei que estás ahí­ para cando voltemos a vernos.
Eres a única persoa pola que sorrí­o tódolos dí­as cando me levanto e pola que lle po?o boa cara ó tipo cando me intenta asoballar. Estou moito mellor e creo que ma?á a estas horas estarei todaví­a mellor.
E despois teremos que quedar un día nesas terras para contarche o resto.
En fin, hoxe chego xunto a mami e despois xa che contarei todo o que todaví­a non puiden.
Pruff!

Un dĂ­a cincento no que o sol brilla

O tí­tulo quedou un tanto poético pero éo que pasa por aquí­. Fai unha calor impresionante, brilla o sol con toda pero non é o meu dí­a. Supo?o que todos temos destes dí­as nos que levantarse é máis un castigo que unha sorte... sorte é a que te?o co meu mozo. Non sei como fun capaz de vivir sen el todo este tempo. Vai a ter que andarse con coidadi?o porque non o vou a deixar escapar :)
E que é un apoio impresionante cando unha non ten un bo dí­a( chinininé­, ninininá­ ninininá­...como se nota que tou namorada)
A verdade e que agora me gustarí­a facer como fan as avestruces, agochar a cabeza baixo a terra ata que todo isto pasara. Pero creo que te?o a idade suficiente para non ter que escapar dos problemas e facerlle frente... o que si non podo evitar e collerlle fobia ó traballo e incluso a cidade (cada vez que da as 4 se me pon un peso nas costas impresionante) En fin, en menos dunha semana espero verme ceibe desta situación tan horrenda e disfrutar das merecidas vacacións todo o verán para pasalas coa xente que quero.
É o único que me fai sorrir agora ;)

Como comezar

Sempre me gustaron as primeiras páxinas das libretas aí­nda que tamén me deron medo tantas páxinas en branco. Agora tócame comezar e non sei como.
Estou a traballar e non hai moito que facer, o verán éo que che ten. Do mesmo xeito apenas te?o tempo para facer vida de persoa para ter algo que contar. Cousas que pasan...
Hoxe fai sol e parece que as temperaturas se van a pór á altura do ano pasado. buff.Eu a verdade estou desexando que chegue o outono para ter máis tempo para min, para estar cos amigos que estan de vacacións e para comezar de novo a vida normal(aínda que este ano acompa?ada :D)Estou un pouco farta do calor, do traballo e dos compa?eiros(non vou engadir máis)
Unha vez máis volvín a rematar de ler a Rebelión na Granxa de Orwell e descubrí­n novos matices (É unha pasada dende que o lin por primeira vez na escola sempre lle atopo novos matices a esa aventura de Napoleón e os seus colegas)